ميفرمود خداوند در هر شب هنگام افطار هفتاد ميليون نفر را از آتش آزاد مىكند كه همه مستوجب آتش بوده‌اند در شب آخر به اندازه تمام ماه ميبخشد مايلم خداوند ببيند من بندگانم را در دنيا آخر ماه آزاد نمودم باميد آزادى خودم از آتش جهنم . هيچ گاه خدمتكارى را بيشتر از يك سال نگه نميداشت اگر بنده‌اى اول يا وسط سال مالك ميشد در شب فطر او را آزاد ميكرد باز آنهائى كه بجاى اين بندگان مىآورد سال ديگر آزاد ميكرد تا زنده بود چنين ميكرد . غلامان سياه سودانى را ميخريد با اينكه به آنها احتياجى نداشت هنگام حج آنها را به عرفات مىآورد بوسيله ايشان كارهائى كه انجام آن لازم بود از قبيل تعمير و پر كردن گوديها و رخنه‌ها انجام ميداد و پس از حركت همه را آزاد مينمود و مقدارى بايشان پول ميبخشيد . در كافى مينويسد ، على بن الحسين با كنيز امام حسن ازدواج كرد اين خبر كه بعبد الملك رسيد نامه‌اى شماتت آميز نوشت كه تو شوهر كنيزان شده‌اى زين العابدين در جواب نوشت خداوند نقص و پستى و سرزنش را بوسيله اسلام بر طرف نموده مسلمان را نبايد نسبت به پستى داد سرزنش مربوط بجاهليت است پيغمبر صلى الله عليه و آله به غلامش دختر داد و با كنيزش ازدواج كرد . وقتى نامه بعبد الملك رسيد بحاضرين گفت مردى را نشان داريد كارى كه در نظر مردم بد است انجام دهد شرافت او را افزون كند ؟ همه گفتند آن كس امير المؤمنين است ، گفت نه من نيستم ، گفتند ما جز امير المؤمنين ديگرى را سراغ نداريم . گفت : نه او امير المؤمنين نيست ، او زين العابدين على بن الحسين است . در تهذيب مينويسد حلبى گفت پرسيدم از پوشيدن لباس خز « 1 » فرمود اشكالى ندارد على بن الحسين عليه السلام در زمستان لباس خز مىپوشيد تابستان آن را ميفروخت و بهايش را صدقه ميداد ، ميگفت من از خدا خجالت

--> ( 1 ) لباس مخلوط پشم و ابريشم است .